Ks. Ryszard Rumianek, Rektor UKSW od 2005 r. do 10 kwietnia 2010 r.

Urodził się w 1947 r. w Warszawie.

W roku 1966  rozpoczął studia w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie.  Studiował  na tym samym roku, co czcigodny Sługa Boży ks. Jerzy Popiełuszko. Święcenia kapłańskie przyjął w 1972 roku z rąk Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego, dzisiejszego Patrona Uczelni.

Studiował na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, poprzedniczce UKSW, a w latach 1974-77 w  Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, gdzie zdobył licencjat nauk biblijnych. W 1977 roku studiował we  Franciszkańskim Studium Biblijnym w Jerozolimie. Później przez dwa lata na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, gdzie obronił doktorat z teologii w 1979 r.

Po powrocie do Polski przez wiele lat był Wicerektorem Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie, a potem Ekonomem Archidiecezji Warszawskiej.

W 1995 roku uzyskał  stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie teologii biblijno-pastoralnej, a w1998 roku   został  profesorem  nadzwyczajnym ATK. W roku  2002 prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał Mu tytuł naukowy profesora.

W roku 2005 został profesorem zwyczajnym UKSW.

W latach 2003 – 2005  był Prorektorem, a od 1 września 2005  Rektorem UKSW. Za jego kadencji rektorskiej Uczelnia wzbogaciła się o kolejne Wydziały i wiele nowoczesnych obiektów dydaktycznych, takie jak Audytorium Maximum czy Gmach Wydziałów Filozofii Chrześcijańskiej oraz Nauk Historycznych i Społecznych.

W dniu 5 października 2009 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej śp. Lech Kaczyński odznaczył Go osobiście Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski .

Śp. Ks. Ryszard Rumianek to biblista - starotestamentalista. Opublikował wiele książek i artykułów biblijnych . Szczególną pasją śp. Ks. Rektora była Ziemia Święta – był jej licencjonowanym przewodnikiem.  Poprowadził z Polski wiele pielgrzymek po Ojczyźnie Jezusa.

Jako dewizę życiową podawał: "Respice finem"  ("Bacz końca" ). Ostatni artykuł, jaki wysłał do wydawnictwa na kilka dni przed śmiercią, nosi tytuł ”Finis coronat opus” (Koniec wieńczy dzieło) i wchodzić będzie w skład ostatniego tomu edycji Dzieł zebranych Jana Pawła II.

Zginął tragicznie, w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem razem z Prezydentem Reczypospolitej Polskiej Lechem Kaczyńskim, pierwszą damą Marią Kaczyńską i delegacją państwową udającą się na obchody 70 rocznicy mordu w Katyniu.

Jeszcze  przed wylotem  na obchody do Katynia planował kolejną pielgrzymkę do Ziemi Świętej.

Ks. Roman Bartnicki, Rektor ATK 1996 - 1999, Rektor UKSW 1999 - 2005

Urodzony w 1943, w miejscowości Rządza k. Mińska Mazowieckiego. Wykształcenie.: Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne w Warszawie (1966), sekcja biblijna  Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1972), Papieski Instytut Biblijny w Rzymie (1975). 

Stopnie naukowe: dr teologii (1972), licencjat nauk biblijnych (1975), dr hab. (1985).

Kapłan archidiecezji warszawskiej; w 1966 otrzymał święcenia kapłańskie (z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego); w latach 1966-68 był wikariuszem parafii Tarczyn i Warszawa-Falenica.

Od 1975 – wykładowca Pisma św. w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym w Warszawie; od 1976 – pracownik dydaktyczny i naukowy Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie: zajęcia zlecone (1976-1981), adiunkt (1981-85), docent (1985-1991), prof. nadzw. (1991-1997), prof. zw. (od 1997). Funkcje uczelniane: prodziekan (1987-1990), a następnie dziekan Wydziału Teologicznego ATK (1990-95), prorektor (1995-96), później rektor ATK (1996-99); 

Swą wytrwałością i konsekwencją umiał pokonać wszelkie trudności przy przekształcaniu ATK w Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, którego został pierwszym rektorem z nominacji ministerialnej w roku 1999, a w roku następnym oraz w 2002 r. został wybrany na rektora UKSW przez Senat Uczelni. Położył wielkie zasługi przy organizacji Uniwersytetu, kładąc mocne podwaliny pod jej rozwój naukowo-badawczy i dydaktyczno – wychowawczy, ale także i materialny. 

Członek: Studiorum Novi Testamenti Societas, Stowarzyszenie Biblistów Polskich, Warszawskie Towarzystwo Teologiczne.

Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego III stopnia, kilkakrotne nagrody Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, honorowy obywatel Gminy Warszawa-Bielany, kanonik kapituły Bielańsko-Kampinowskiej, prałat papieski.

 Ks. Jan Łach, Rektor ATK 1990 - 1996

Urodzony w 1927 roku w Gorzkowie. Po studiach w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie absolutorium w 1952 r., magisterium z teologii na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1952 r. W 1953 r. studia specjalistyczne z zakresu biblistyki na KUL. W 1955 r. licencjat z zakresu teologii biblijnej. W 1957 r. obrona pracy doktorskiej. W latach 1958-1959 wykładowca przedmiotów biblijnych w Seminarium Duchownym Księży Orionistów w Zduńskiej Woli. W 1967 r. wyjazd na specjalistyczne studia w Rzymie. W 1968 r. egzaminy przed Papieską Komisją Biblijną. W roku akademickim 1968-1969 studia w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie. W latach 1969-1972 adiunkt przy Katedrze Teologii Biblijnej ATK. W 1972 r. uzyskanie stopnia doktora habilitowanego. Tytuł profesora nadzwyczajnego od 1980 r., od 1987 tytuł profesora zwyczajnego. Od 1972 r. kierownik katedry Teologii Biblijnej. W latach 1980-1983 oraz 1986-1990 dziekan Wydziału Teologicznego ATK. W latach 1990-1996 Rektor Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.

Ks. Helmut Juros rektor ATK 1987 - 1990

Prof. zw. dr hab., dr h.c. Uniwersytetu Bonn 

Urodzony 1933 w Krasiejowie k/Opola. 1952-1959: studia filozoficzno-teologiczne, po zawieszeniu Wydz. Teologicznym UJ – w Instytucie Filozoficzno-Teologicznym Dominikanów w Krakowie. 1958: święcenia kapłańskie w Zgromadzeniu Salwatorianów w Krakowie. 1959-1962: studia specjali-styczne z zakresu teologii moralnej i etyki filozoficznej na KUL, zakończone uzyskaniem magisterium teologii w zakresie teologii moralnej. Od 1962: wykładowca teologii moralnej i katolickiej nauki spo-łecznej w Wyższym Seminarium Duchownym Salwatorianów w Bagnie k/Wrocławia. 1962-67: udział w seminariach doktoranckich prowadzonych przez profesorów: Stanisława Olejnika, Władysława Poplatka, Karola Wojtyłę, Stanisława Kamińskiego. 1967: uzyskanie stopnia naukowego doktora teo-logii (KUL). Od 1967: pracownik naukowy ATK. 1975: uzyskanie stopnia naukowego doktora habili-towanego teologii w zakresie teologii moralnej. 1976: profesura gościnna w Uniwersytecie w Mainz. 1987: tytuł naukowy profesora nauk teologicznych; mianowanie na stanowisko profesora ATK. 1992: nadanie doktoratu honoris causa Uniwersytetu w Bonn. 1978-1981: dziekan Wydziału Teologicznego ATK. 1981-1987: prorektor ATK. 1987-1990: rektor ATK. 1982: twórca Sekcji Nauk Społecznych z kierunkiem: katolicka nauka społeczna. Od 1987: kierownik Katedry Etyki Społecznej (od 1999: Ka-tedry Etyki Społecznej i Politycznej) i kierunku Politologia i Nauki Społeczne (od 1999: Politologia) na Wydziale Kościelnych Nauk Historycznych i Społecznych ATK (od 1999: Wydział Nauk Histo-rycznych i Społecznych UKSW). 1999-2005: dyrektor Instytutu Politologii UKSW. 1997: zainicjowa-nie działalności Studium Generale Europa (przewodniczący Rady Naukowej). 

Członek licznych gremiów naukowych, m.in: Komitetu Etyki w Nauce przy Prezydium PAN (od 1994), Komitetu Nauk Politycznych PAN, Centralnej Komisji do Spraw Tytułu i Stopni Naukowych (od 1997), Rady Naukowej Instytutu Studiów Politycznych PAN (od 1996), Narodowej Rady Integra-cji Europejskiej, Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej do opracowania standardów szczegółowych dla kierunku politologia (od 2006) oraz Rad Naukowych i Rad Programowych różnych czasopism naukowych. 

Członkostwo w licznych stowarzyszeniach naukowych, m.in: w Europejskim Stowarzyszeniu Etyków „Societas Ethica” (1972-78: członek Zarządu), Europejskim Stowarzyszeniu Teologii Katolickiej (1989-94: wiceprezydent), Görres-Gesellschaft (członek Rady od 2006), Polskim Towarzystwie Nauk Politycznych.

Najważniejsze publikacje: Teologia moralna czy etyka teologiczna. Studium z metateologii moralności (1980), Widerstand in der Demokratie (1983), Kościół - Kultura - Europa (1997), Europejskie dyle-maty i paradygmaty (2003), liczne rozprawy - artykuły.

 Ks. Remigiusz Sobański, Rektor ATK 1981 - 1987

Urodzony w 1930 roku w Tarnowskich Górach. Studia wyższe odbył na Wydziale Teologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, gdzie w 1954 r. uzyskał stopień naukowy doktora teologii. Od 1958 r. wykładowca prawa kanonicznego na Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie a następnie w Katowicach. W 1970 r. rozpoczął pracę na wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej. W roku 1971 zdobył stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawa w zakresie prawa kanonicznego. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1974 roku, zaś tytuł naukowy profesora zwyczajnego otrzymał w 1982. W latach 1975-1978 był dziekanem Wydziału Prawa Kanonicznego. W 1978 r. został wybrany prorektorem Akademii Teologii Katolickiej a w 1981 roku rektorem tej uczelni. Urząd ten sprawował przez dwie kadencje do roku 1987. Zmarł 11 grudnia 2010 r.

 Ks. Jan Stępień rektor ATK 1972 - 1981

Urodzony w 1910 roku w Osiecku k. Sandomierza. W 1926 r. wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego, po uzyskaniu matury znalazł się w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu, w 1933 r. otrzymał święcenia kapłańskie. W 1936 r. uzyskał doktorat. W latach 1936-1939 studiował w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie. Po powrocie z Rzymu został mianowany wykładowcą Pisma Świętego i prefektem alumnów w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu. Po wybuchu wojny włączył się w struktury pracy konspiracyjnej i w tajne nauczanie. Podczas Powstania Warszawskiego w sierpniu i wrześniu 1944 r. był szefem Biura Informacji i Propagandy AK na Mokotowie. 5 lipca 1947 roku został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa. Po procesie skazany na karę śmierci, którą zamieniono na karę 15 lat więzienia. Opuścił więzienie 1 kwietnia 1955 roku. W 1960 r. habilitacja na ATK. W 1967 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego a w 1974 tytuł profesora zwyczajnego. W 1966 r. został wybrany na stanowisko prorektora ATK. W latach 1972-1981 pełnił funkcję Rektora Akademii Teologii Katolickiej. Zmarł 9 stycznia 1995 roku.

 Ks. Józef Iwanicki, Rektor ATK 1965 - 1972 

Urodzony w 1902 r. w Jelonku w powiecie opoczyńskim. Po maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. Wysłany został na studia uniwersyteckie do Strasburga, gdzie studiował teologię. Uzyskawszy  licencjat z tej dziedziny w 1928 r. w dwa lata po święceniach kapłańskich, rozpoczął tam także studia z filozofii i matematyki. Uwieńczone zostały w 1933 r. doktoratem  filozofii.

W czasie drugiej wojny światowej ukrywał się w Warszawie, gdzie zaangażowany był w tajne nauczanie. Jeszcze przed zakończeniem wojny powrócił do diecezji włocławskiej i będąc proboszczem jednej z parafii prowadził zajęcia w WSD, ale także wykładał na Uniwersytecie Warszawskim i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Mimo tak licznych obowiązków zdołał w 1950 r. uzyskać habilitację.

W latach 1951 - 1956 był rektorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Zamysłem ówczesnych władz państwowych była stopniowa likwidacja KUL. Ks. Iwanicki kierując lubelską Uczelnią skutecznie przeciwstawiał się tym krokom. Kiedy w 1954 r. władze państwowe utworzyły Akademię Teologii Katolickiej w Warszawie bazując na zlikwidowanych Wydziałach Teologicznych na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Warszawskim, ówczesny rektor KUL został  profesorem także  w nowo utworzonej Uczelni. W latach 1965 - 1972 był rektorem warszawskiej Akademii Teologii Katolickiej, z której to Uczelni na przełomie tysiącleci utworzony został Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Ksiądz Profesor w czasie swojej kadencji nadał ATK podstawy dynamicznego rozwoju, co w końcu po latach zaowocowało powołaniem przez Sejm Rzeczypospolitej naszej Almae Matris.

Zmarł w Warszawie w 1995 r. Mimo okresu wakacyjnego na Mszy św. pogrzebowej w warszawskim kościele sióstr wizytek przy Krakowskim Przedmieściu  zgromadziło się wielu jego uczniów i współpracowników. U trumny był także poczet sztandarowy ATK. W ten sposób Akademia oddawała hołd  swemu zasłużonemu Rektorowi, dzięki któremu stała się coraz bardziej liczącą się uczelnią państwową i kościelną.  

 Ks. Wincenty Kwiatkowski,  Rektor  ATK 1956 -  1965

Urodzony w 1892 roku w Skopiszkach na Litwie. W 1909 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Petersburgu. Po dwóch latach został wysłany do Rzymu. W 1917 otrzymał święcenia kapłańskie. Rok później obronił pracę doktorską z teologii. Po powrocie do kraju w 1920 roku objął katedrę apologetyki na wydziale Teologii Katolickiej UW. W 1922 r. uzyskał tytuł doktora habilitowanego. W 1930 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego a w 1939 roku tytuł profesora zwyczajnego. W 1945 r. po wznowieniu Wydziału Teologii Katolickiej UW objął ponownie katedrę apologetyki. Gdy w 1954 roku powstała Akademia Teologii Katolickiej przez dwa lata był dziekanem Wydziału Teologicznego, następnie przez trzy kadencje w latach 1956-1965 sprawował funkcję rektora uczelni. Zmarł 20 II 1972 roku.

 Ks. Jan Czuj Rektor ATK 1954 - 1956

Urodzony w 1886 r. w Borzęcinie k. Brzeska. Profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Akademii Teologii Katolickiej, patrolog, homileta, publicysta. Gimnazjum w Tarnowie ukończył w 1908 r. Studia teologiczne odbył w Seminarium Duchownym w Tarnowie (1908-1912). Święcenia kapłańskie przyjął w 1912 r. Doktorat z teologii uzyskał w 1916 r. na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracował jako wikariusz w Ciężkowicach (1912-1914) i w Tarnowie przy katedrze (1914-1917), następnie jako katecheta Gimnazjum w Brzesku. W latach 1920-1922 specjalizował się na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, gdzie uzyskał tytuł „magister aggregatus”. Po powrocie do kraju wykładał patrologię i homiletykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (1923-1929), a następnie na uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1938 r. został profesorem. W okresie międzywojennym był trzykrotnie posłem na sejm (1925-1935) z ramienia Stronnictwa Katolicko-Ludowego. Podczas II wojny światowej prowadził tajne nauczanie. W latach 1948-1954 był dziekanem Wydziału Teologicznego UW, a następnie organizatorem i rektorem ATK w Warszawie (1954-1956). Był w tym czasie aktywnym działaczem ruchu społecznego. Zmarł 2 VIII 1957 r. w Warszawie